Als lijden toeslaat..

Toby

God, where did u go?

when i needed you the most,

you left me all alone without a glimmer of hope.

i don’t sleep at night,

hostage to my mind. everyone says its not right,

but they’re all fucking blind. 

i’m fading away, right in front of your eyes,

you don’t see my pain unless i start to cry.

i want to throw away the blades, 

and I need you to stay, don’t leave me alone,

just pray. 

Pray that i’ll be okay,

that God will help me to find a way out of this pain. 

just pray.

~Shubnum Sarodia (youtube)

Regina spektor - Laughing with 

Toby & Robbe

 No one laughs at God in a hospital
No one laughs at God in a war
No one's laughing at God
When they're starving or freezing
Or so very poor
No one laughs at God when the doctor calls
After some routine tests
No one's laughing at God
When it's gotten real late
Their kid's not back from that party yet

Regina Spektor wil hiermee aankaarten dat niet gelovigen toch zich naar God draaien in slechte tijden. Ook al geloven ze niet, als het slecht gaat "lachen" ze niet met
WOO KKK.(22 augustus 2009).Youtube. Geraadpleegd op https://www.youtube.com/watch?v=HqG1Dh36-6s

Welke elementen zijn volgens jou belangrijk  in het omgaan met mensen die met lijden en sterven te maken krijgen ?

Toby

Empathie
Empathie omdat je je moet kunnen inleven in anderen hun gevoelens, jezelf proberen in hun situatie te stellen om hen te helpen, om hen te begrijpen. Je kan niet een ander troosten als je niet weet hoe die persoon zich op dat moment voelt, hoe die persoon zijn verlies interpreteert. De beste manier is om erover te praten, laat hem/haar denken aan de positieve dingen die hij/zij heeft meegemaakt met die persoon. Zo maak je de persoon blij doordat ze zullen inzien dat zij diegene zijn dat hun leven beter hebben gemaakt.

Medeleven en blijdschap
Medeleven en blijdschap zijn ook twee belangrijke aspecten binnen in het rouwproces. Je moet kunnen meeleven met die persoon en hem aanmoedigen en steunen

Robbe

Als eerste vind ik dat je empathie (medeleven) nodig hebt. Zich kunnen inleven in iemand anders zijn situatie, heeft zijn voordelen omdat je dan gemakkelijker kan reageren. Dit wil niet zeggen dat je mag zeggen dat je weet wat het is. Dat je weet wat ze meemaken want dat weet je niet.

Ten tweede vind ik dat je er voor moet zorgen dat diegene ook naar de toekomst kijkt. Geef de persoon eerst de tijd om te rouwen maar dan is het tijd om naar de toekomst te kijken.

Welke verscheidenheid aan visies je opmerkt in het omgaan met lijden en dood in verschillende culturen.

Toby
Mensen die rouwen, mensen die vergeten en mensen die verlossing zoeken in voorwerpen of gebeurtenissen.

Iedereen rouwt op zijn/haar eigen manier, anderen kunnen dit goed opnemen en anderen hebben er moeite mee.

Christendom rouwt met een begrafenis dat is hun ritueel. Ze herdenken de overledene voor een laatste keer met daarbij een mooi tafereel, muziek en enkele woorden om hem/haar gedag te zeggen.

Islam rouwt met een tussenwereld, de Dag des Oordeels.
Wanneer er iemand is overleden gaat deze persoon naar een plaats waar er keuze wordt gemaakt of hij/zij het paradijs mag betreden of moet hij/zij naar de hel.

Jodendom: Wie goed leeft zal goed ontvangen worden. Wie een goed leven heeft geleid zal het paradijs voor hij/zij geopend zijn.

Hindoeïsme & Boeddhisme: Wanneer het lichaam sterft zal de ziel reizen naar een nieuw lichaam om zijn leven opnieuw te beginnen= reïncarnatie

Wanneer ze een goed leven hebben geleid zullen ze in hun nieuw leven betere kansen en mogelijkheden hebben, minder problemen.

Maar wanneer ze een slecht leven hebben geleid zullen boete doen in hun nieuw lichaam.


Robbe

De verscheidenheid aan visies op het overlijden bieden opties aan mensen die niet gelovig zijn aan 1 godsdienst. Aan die die wel geloven biedt het een toevluchtsoord om makkelijker om te gaan met de dood.

Het christendom en het Jodendom bieden een leven na de dood. Je gaat naar de hemel of naar de hel. Dit wordt beslist aan de hand van uw levensstijl. Wie goed geleefd heeft , zal in de hemel of paradijs goed leven. Dit maakt de dood ook iets acceptabeler. De doden gaan naar een betere plaats.

Het hindoeïsme en het boeddhisme geloven in een reïncarnatie. Eigenlijk is leven lijden want ze hebben hun ultieme vorm nog niet bereikt. Ze willen het Nirvana bereiken.  Iedere keer als ze doodgaan reïncarneren ze in iets . Een mens, plant of als ze als mens een goed leven hebben geleid , gaan ze naar het Nirvana. De dood op zich is iets goed.  Het is een kans op het ultimatum.


De Islam sluit een beetje aan bij het Christendom. Er is een dag des Oordeels waar men beslist of zij/hij goed heeft geleefd en dus nar de hel moet of men naar de hemel mag. Dit maakt de dood ook iets eng. Zal ik wel het nodige gedaan hebben om naar de hemel te mogen.

Lijden en de dood zijn een complex gegeven in iedere maatschappij en hebben in verschillende samenlevingen verschillende invloeden. Deze bieden mensen kansen om te geloven wat ze willen.

Is er leven na de dood ?

Toby
Ik twijfel nog altijd als er wel iets is als geloof ? Om de vraag: "Is er leven na de dood" te kunnen beantwoorden vind ik persoonlijk zeer moeilijk omdat iedereen heeft een andere visie erover en ik heb al tal van verschillende visies gehoord die ook correct kunnen zijn.

Ik sta er zelf niet bij stil waar ik naartoe ga na mijn dood, ik wil het leven dat ik nu leidt zo perfect mogelijk voldoen en de vrede en het geluk die ik bezit meedelen met anderen want iedereen leeft maar één keer.

Ik wil dat het leven dat ik nu leidt zoveel mogelijk delen met anderen, mijn wijsheid, mijn visies en bedenkingen op bepaalde onderwerpen zoveel mogelijk delen.

Ook ben ik zeer sociaal dat komt vooral door mijn nieuwsgierigheid naar meningen en verhalen van anderen. Ik praat graag met vreemden omdat je wel altijd iets gemeen hebt. Laat al die vooroordelen aan de kant en wees jezelf, praat met wie je wilt, wees vriendelijk en dat stelt mij zelf ook tevreden.

Mensen die ik heb leren kennen ook ken ik ze niet, toch leer ik uit en het geeft mij gewoon een andere mening op bepaalde vlakken.

Ik zat eens aan het station in Menen om 22h s'avonds, ik was net terug van een vergadering en ik had mijn gitaar mee omdat ik voor de vergadering nog gitaarles had. De man kwam naast me zitten, hij zag er op het eerste zicht wat slordig uit maar dat boeide mij helemaal niet.

De man vertelde over zijn leven en dat hij ook nog muziek had gespeeld  in een bandje en dat hij in de buurt van Menen werkte.

Hij vertelde ook enkele levensverhalen die je hartverscheurend de realiteit weergeven...

Robbe

Zelf ben ik niet gelovig en dit antwoord zal dus redelijk kort zijn.

Ik geloof niet in leven na de dood. Ik geloof niet dat de ziel van iemand het lichaam verlaat om in een magische plaats voort te leven. De dood betekent dat je hart stopt met kloppen, er geen lucht meer door je longen stroomt , geen bloed meer door je aders en dat je hersenen stoppen met functioneren. Simpel. Geen leven na de dood.

Op welke manier gaan mensen om met lijden ?

Toby
The Power of Forgiveness - Gary Ridgway

Gary Ridgway is een man rond de 30-40, hij heeft veel vrouwen verkracht en vermoord en moet eindelijk na zovele jaren voor de rechter verschijnen.

Alle familieleden van de slachtsoffers zijn aanwezig in de zaal en één voor één zeggen ze hun mening over het dilemma.

Harde woorden komen aan bod bij iedereen over Gary maar het doet hem niets, hij heeft geen probleem mee met wat hij gedaan heeft en hij is er zich ook van bewust. Uit empathie kan ik meeleven met Gary dat hij al voorhand wist dat ze boos zijn en dat het hem ook niets uitmaakt. Zij moeten leven met de pijn waar hij plezier aan had als ik het zo crue mag uitspreken.

Wat hem wel pijn deed is dat er iemand het hem vergaf voor zijn daden. 

Hij zei letterlijk: "Ik vergeef het jou", dat raakte Gary hem het meest, hij had dit zeker niet verwacht en had het ook niet zien aankomen van niemand eigenlijk.

Ik begrijp waarom de man dit zegt want je maakt je eigen leven kapot door het leven van een ander te haten.

De man wordt gestraft voor zijn daden en meer is er verder niets aan te doen aan de situatie, de enigste oplossing is of je het hem zou vergeven en doorzetten met je eigen leven en de naasten die je liefhebt.

Iedereen vergeeft op een andere manier, de vraag is: "kan je ermee omgaan met het lijden ? "

Robbe

Mensen kunnen op verschillende manieren omgaan met  lijden.

Sommigen zoeken hulp. Bij familie, vrienden, psychologen of kennissen. Zelf online zoeken mensen help. Mensen zoeken een toevluchtsoord. Dit kunnen ook plaatsen en voorwerpen zijn. bijvoorbeeld een tattoo.

Sommigen sluiten zich af van de maatschappij en de mensen rondom hun. Ze keren zich naar zichzelf.  Ze lijden onder het lijden. Mensen die dit doen vinden de kracht niet in zichzelf om erover te praten. Ik wil mezelf hier als bron opgeven. Zelf heb ik al veel lijden meegemaakt en ik keerde me echt naar mezelf toe. Ik stelde mezelf niet open en wilde er met niemand over praten. Nu heb ik een paar vertrouwelingen waar ik tegen praat en dat helpt om het te verwerken.

Is vergeving wel altijd aan de orde ? Is vergeving wel altijd van belang ?

Toby
Vergeving is altijd aan de orde zolang de persoon in kwestie weet waar zijn/haar fouten zitten, hij/zij ervoor heeft geboet. Vergeving bij zware daden kan enkel op lang termijn omdat het een hele verwerkingsproces doormaakt.
Je kan niet snel iemand vergeven vlak na dat hij je geliefde heeft vermoordt bijvoorbeeld.

Vergeving van het kwaad kan op 4 verschillende manieren worden ingedeeld.

Diabolisering: Je focust je op het kwaad in het karakter van de dader
slachtoffers zijn terecht "onschuldige kinderen"
Voorbeeld => pesten
Hier is geen vergeving mogelijk

Banalisering: De schuld ligt niet bij de dader maar door externe factoren

Voorbeeld => slechte jeugd, onder invloed van drugs/alcohol, genetische factoren, armoede,...

Geen vergeving mogelijk want de dader is niet in schuld maar is toch verantwoordelijk.

Ethisering: Daders doen het goed: rechtvaardiging van het gedrag

=> Mens handelt uit het goede, geen vergeving mogelijk

Fragmentatie en zelfbedrog: Verschillende vormen van de mens, door af te sluiten van bepaalde rollen ontstaat het kwaad.

Een vorm van zelfbedrog is, je producten aan een zeer goedkoop tarief doen omdat je het beste wilt voor de mens maar dit gaat ten koste van de armere landen, landen vooral in het Zuiden die werken aan een dagloon van minder dan 1 euro ...

Er is vergeving mogelijk maar er moet iets gedaan worden aan de situatie.

Robbe

Vergeving is niet altijd mogelijk. Er is iets zoiets het onvergefelijke. Dit kan ontstaan als men de vergeving niet meer kan verrichten ( de persoon is dood) of als de daden die verricht zijn een te grote emotionele voetprint hebben achtergelaten op een persoon.

Daarbij moeten we wel opletten voor valkuilen zoals diaboliseren en banaliseren. We mogen de persoon die het kwaad verricht niet beschouwen als een slecht persoon. We mogen de persoon niet als de duivel beschouwen als de duivel door zijn daden omdat we dan de persoon op zich veroordelen.

Ook mogen we de daden niet banaliseren. We mogen ze niet lichter maken dan dat ze zijn.

We moeten doen aan ethisering. We moeten het gedrag rechtvaardigheden en een oorzaak zoene voor dit gedrag. De daders moeten inzien dat ze verkeerd waren.

Fragmentatie en zelfbedrog zijn twee valkuilen. Fragmentatie betekent dat je u als persoon anders voordoet dat je bent in een bepaalde situatie. Bijvoorbeeld een boze baas die voor alles roept en schreeuwt op zijn werk die ook een lieve huisvader is. Dit zelfbedrog zorgt ervoor dat we de ethiek uit het oog verliezen en onethische dingen doen.

Bespreking van de film

Toby
Ik koos voor de film: "The Broken Circle Breakdown


De muziek is zeer mooi en had bijna een Oscar gewonnen.
Wat mij vooral aanzette om de film te bekijken is omdat er veel drama aanbod komt en het de harde werkelijkheid weergeeft, niet zo'n mooie film waarin een gezin perfect gelukkig leeft zonder problemen.
Maar een situatie dat in onze werkelijkheid wel degelijk bestaat en dat niet iedereen daarvan bewust is.

Mijn eigen mening in drie kernwoorden ?

Triestig
Meeslepend
De harde realiteit

Wat herken ik uit de film met de werkelijkheid ?

Vooral de pijn en problemen die je niet zomaar kan vergeten.
Je kan de pijn en alle problemen even vergeten uit de wereld door drugs en geluk in de plaats te zetten maar daardoor lossen de problemen vanzelf niet op.

Wat niet-herkenbaar was voor mij ?

Het feit dat je weet dat ze een perfect en gelukkig leven hebben samen, dat ze niets tekort komen om samen gelukkig te zijn met hun dochtertje toch opeens alles kunnen verliezen.

Dat wanneer Elise op het podium staat ze zo gelukkig is, maar diep vanbinnen helemaal kapot is, verscheurd door pijn en verdriet. Ik vind dat het zeer moeilijk is om diepliggende gevoelens tot uiting te laten komen voor anderen.

3 scènes brachten bij mij gevoelens op:

Scène 1:

Toen de vogel dood ging door, tegen de ruit te vliegen en de het kind de vogel opnam.

Ik vind het gewoon tragisch dat dieren zomaar overleden en dat de grootste oorzaak is dat ze sterven door de mens komt.
Als we geen huizen hadden ging het de vogel ook niet tegen de ruit gevlogen hebben en ging hij nog leven.

Scène 2:

Wanneer Didier volledig losgaat, dat hij zichzelf niet in bedwang heeft en het huis vanbinnen kapot maakt..

Ik kan echt begrijpen wanneer alles opeens tegenzit dat je kapot gaat en al je frustraties moet uitwerken om te bekomen.
Maar je moet juist leren omgaan met frustraties op een mentale manier en niet te uiten op de fysieke materiële manier want dat brengt toch niets op.

Praat erover met andere mensen die je erbij kunnen helpen en dat helpt, dat is zeker een aanrader.

Scène 3:

Hierbij zitten ze allemaal rond het kampvuur te zingen en te drinken.
Een echte toffe groepssfeer met de gepaste muziek. Hierdoor vergeten ze even alles wat er gebeurd is en alle problemen en geven ze het geluk en blijdschap door aan elkaar.

Ik vind zingen en dansen rond een kampvuur echt een tof idee. Ik heb dit zelf nog gedaan met een paar vrienden bij mij thuis en zo'n momenten vergeet je nooit meer.
Op die momenten ben je dierbaar met de vrienden die je rondom jou hebt, met de vrienden die voor jou klaar staan en willen luisteren naar de problemen die je hebt en ze willen je zeker ook helpen om die problemen op te lossen!

Wat de maker van de film ons wilt duidelijk maken is dat er wel zoiets bestaat als liefde op het eerste zicht.

Dat je succes gebaseerd kan zijn op onverwachte toevalligheden.
Net zoals Didier en Elise elkaar hadden ontmoet een daaruit een perfecte band uitvloeide.

Hoe ik de film zou gingen uitvoeren aan de hand van mijn visies zal de film een heel andere wending krijgen.

Ik ging Elise en Didier al een koppel laten zijn met een kind, de perfecte voorstelling van een gelukkig gezin.

Met telkens een probleem achter een probleem etc. dat voorkomt waar je niets aan kunt doen, zowel financieel als materieel als fysisch.
De werkelijkheid stap voor stap tonen hoe iedereen zijn leven kon zijn.
Het lijden van de problemen kon veel meer worden uitgewerkt om het ook nog realistischer te maken maar dat is mijn eigen mening.



Robbe

Ik heb de film "The boy in the striped pyjamas" bekeken.
Het verhaal gaat over 2 jongetjes. 1 is de zoon van een officier die een concentratiekamp openhoudt. Deze komt niets te kort en leeft in een mooi groot huis. De ander is een jongen van een joodse man. Hij zit gevangen in het concentratie kamp. De 2 ontmoeten elkaar bij het hek en bouwen aan een vriendschap. Tot op een dag de joodse jongen niet aan het hek verschijnt.

De film was hartverscheurend, diepzinnig en zet aan tot denken.

Er is niet iets herkenbaar gebeurd in de film. Wel heb ik al vrienden gehad die ik niet meer zie omdat ze ergens anders leven.

Niet herkenbaar is de pijn die het joodse jongetje moet ervaren en de tweestrijd van de Duitse jongen tussen gaan praten met de joodse jongen en luisteren naar zijn vader.

Beschrijving scène 1 :

De Joodse man legt aan zijn zoon uit de het kamp een soort spel is. Ze moeten punten verdienen zodat ze het spel zouden winnen. Zo creëert de vader een warme sfeer voor de jongen in een concentratiekamp. Hij schermt de jongen als het ware af van de erge taferelen die gebeuren in het kamp.

Gevoelens scène 1: Het kwam overweldigend over voor me. De vader probeert liegt zijn eigen zoon voor zodat die de gruwel niet ziet. Dit vergt veel moed van de vader.

Beschrijving scène 2:
De jongens ontmoeten elkaar aan het hek. Ze leren van elkaar dat de ene moet werken, een vuile pyjama draagt en weinig eten krijgt en dat de ander alles heeft om te spelen, nette kleren heeft, ext... .

Gevoelens scene 2: De scène opent vooral de ogen van de Duitse jongen. De joodse jongen gelooft nog altijd in het spelletje maar de Duitse jongen realiseert dat niet iedereen het even goed heeft als hijzelf. : Ik voelde medeleven voor de joodse jongen want hij realiseert niet dat hij eigenlijk gevangen zit. Ook begrijp ik de gevoelens van de Duitse jongen omdat hij realiseert dat niet iedereen goed leeft

Beschrijving scene 3: De Duitse jongen komt aan het hek en ziet dat de joodse jongen niet meer opdaagt. De Duitse jongen realiseert dat de joodse jongen niet meer terugkeert en rent al wenend naar zijn moeder.

Gevoelens scene 3:  De scene gaf een tweestrijd in me. De jongen realiseert dat zijn vriend niet meer terug komt en is daarom verdrietig maar weet niet dat de reden veel erger is dan hij realiseert.


De scenes geven weer dat vriendschappen niet voor eeuwig duren in de ene manier. Maar geven ook weer dat we niet altijd weten waaronder andere lijden.

De regisseur wil duidelijk maken dat niet alle Duitsers akkoord gingen met wat er gebeurde in die concentratiekampen. Sommige wisten zelf niet wat er gebeurde in de kampen. Ik denk dat de regisseur duidelijk wil maken dat niet heel Duitsland dit wilde.

Mijn menig komt overeen met de thema's. Hij brengt het lijden van de jongens mooi in beeld.

Verwerkingsopdracht: Brief/aanbeveling van de film gericht naar een vriend/vriendin.

Toby

Hey

Onlangs heb ik een echte drama film gezien, de film is trouwens ook al genomineerd voor een Oscar die ze spijtig genoeg niet hebben gewonnen maar het is een echte aanrader.

Het gaat namelijk over een meisje Elise die prachtig kan zingen en er iets mee wilt doen. Ze werkt ook als bijbaantje in een tattoo shop maar ze droomt ervan om zangeres te worden.

Vaak bezoekt ze een stamcafeetje waar er iedere avond wordt gezongen. Daar zag ze Didier spelen in een band, het was direct liefde op het eerste gezicht.

Vanaf dan kan je niet nog gelukkiger zijn als je dromen uitkomen door je geliefde, ze hebben samen de band verder gezet en het was een echt groot succès!

Ze hebben dan samen een kind gemaakt om hun band nog sterker te maken en nog gelukkig te zijn!

De maker van de film toonde echt hoe gelukkig je wel niet kan zijn, je maakt carrière van je hobby en je deelt daarbij nog de liefde met je partner en je dochtertje.

Wat wel heel tragisch en zielig is dat hoe een perfect en gelukkig leven zo theatraal kon veranderen en alle problemen in één keer afkwamen. Het ene ongeluk bouwde zich op na het andere en je kon er niet veel aan oplossen.

Wat zo gelukkig was werd ineens volledig kapotgemaakt, vooral mentaal konden ze het niet meer aan.

Dit heb ik zelf ook eens meegemaakt, wanneer alles goed verliep in mijn leven gebeurde "het" waar ik liever niet over praat opeens.

Mentaal was ik gebroken voor enkele dagen maar ik liet mij hier niet doen. Ik nam alle moed die zich in mij nog resteerde en ik loste het probleem op ook al heeft het heel veel moeite gevraagd.

Ik snap dat wanneer je in zo'n stomme situatie terechtkomt dat je niet direct een oplossing ziet en dat je het opgeeft.

Maar weet dat je altijd wel iemand rondom u hebt die om jou geeft en je wilt helpen wat het probleem ook mag zijn, die persoon zal er altijd voor u blijven.

De film op zich bevat drama, liefde maar ook spanning.
Het bevat verschillende genres en je komt scènes tegen waarin je jezelf herkent wat zeer leuk is!

Tot ziens !

Groetjes
Toby



Robbe

Beste ,

Onlangs heb ik de film "The boy in the striped pyjamas gezien".

De film gaat over twee jongens. De ene zit in een concentratiekamp. De ander is de zoon van de officier die het concentratiekamp leidt. De jongens komen in contact met elkaar aan het hek van het concentratiekamp.

De film ontroerde me op verschillende vlaken. De verboden vriendschap tussen Jood en Duitser.
De jongens realiseren niet in welke situatie ze zitten. Dit geeft een extra touch aan het verhaal omdat ze de ernst van de situatie niet door hebben.

Ik raad de film aan voor mensen die graag een mooie verhaallijn zien.

Groetjes Robbe.

Artikel

Eén rap en alles is vergeven
BOEF BIEDT AL ZINGEND EXCUSES AAN VOOR ‘KECHS’

Het artikel gaat over de zanger Boef die tal van beschuldigen heeft gemaakt via sociale media en heeft gezorgd voor veel kritiek op zijn carrière.

Maar volgens velen is dit niet oprecht doordat het zo snel uit kwam en dan nog tijdens het rappen vonden ze ongepast. De mensen die werden "beschuldigd" geloven niet in zijn verontschuldigen en ze denken dat zijn verontschuldigingen ook niet oprecht zijn tegenover de personen die hij heeft gekwetst.